سخن بهتر از گوهر نامدار

بیفزود خوبی و کژی بکاست

نهانی بدیشان نمودم بدی

وزان پس گشادم در ایزدی

چو بر جایگه بر برندش به کار

خرد شاه باید زبان پهلوان

چو خواهی که بی رنج ماند روان