چو ره یابد بیاید از کمینگاه

که او را دل ز ماهر سه به کین است

به کین ما چو شیر اندر کمین است

تو در دل کن که او یک روزناگاه

نیابی همرهی بهتر ز رامین

به سر بر نه مرورا تاج زرین

تو بانو باش تا او شاه باشد