ز بی رنجی نیابی کامرانی

ز شیران بر گذر وز جام خور می

که دی مه را بود نوروز در پی

ز آسانی نیابی شادمانی

فراوان رنج یابد دام داری

به دشت و کوه تا گیرد شکاری

شکاری نیست چون شاهی و فرمان