به باره پاسبانان بر نشستند

بدین نیرنگ رامین را به دز برد

نهفته زیر چادر با چهل گرد

چو در دز شد کندز ببستند

خروش و های هویی بر کشیدند

سرای ویس پر دشمن ندیدند

چو شب تاریک شد چون جان بد مهر