سپهبد چون شنید آواز رامین

منه جان را ز بهر کین بر آذر

بیفگن تیغ و دستت بند را ده

که بند از مرگ و از کشتن ترا به

ز کین دل سیه گشتش جهان بین

زبان بگشاد بر دشنام رامین

به زشتی برد نیکو نامش از کین