بکن نیکی و در دریاش انداز

به خانه داشتش چندی نهانی

به نیکی لاجرم نیکی جزا بود

کجا او خود به نیکی سزا بود

که روزی گشته لولو یابیش باز

وز آن پس داد گرگان را به آذین

کهبا او یکدل بود و دیرین