ز موبد سالیان سختی کشیدند

وزیشان روز و شب گوهر فشاندند

بدین رامش نه خود مرو گزین بود

کجا یکسر خراسان همچنین بود

پس از مرگش به آسانی رسیدند

چو از بیدار او آزاد گشتند

به داد شاه رامین شاه گشتند