نگر تا چنگ چون نیکو نهادست

که خود در لطف ایشان خوش بود رام

نه چون اوبد به شاهی سر فرازی

نه چون او بد به رامش رود سازی

نکوتر زان نهادی که گشادست

نشانست این که چنگ بافرین کرد

که او را نام چنگ رامین کرد