چنان کز فرقتت دیده گهی بار

کجا من پیرم و دانی نشاید

که از پیران چنین رسوایی آید

مرا هست از غمانت دل گران بار

به درد و فریه داری این و آن را

ندارم رنجه مر دست و زبان را

مرا شاید که دل تیمار دارد