بهست از کام نیکو نام نیکو

بر آن آیین که من راندم تومی ران

هر آنچ ایزد زمن پرسد به محشر

من از تو نیز پرسم پیش داور

تو آن کن کت بود فرجام نیکو

چو داد اورنگ زرین را به خورشید

برید از تخت و تاج و شاهی اومید