جهان فرمان او بودی و او باز

که خرسندی گزید و پارسایی

اگر چه پیش ازان او مهتری بود

همیشهآز را چون کهتری بود

ز بهر کام دل فرمانبر آز

چو ز آز این جهان دل را بپرداخت

تن از آز و دل از انده بری ساخت