لئیمی ترش روی و پر فغانست

همی گفتند هر یک در حکایت

خطیب مرغها مرغی نزار است

نهاده منبرش بر شاخسار است

ولیکن مرغکی شیرین زبانست

نمی بندد دمی شیرین نفس را

نمی گیرد به چیزی هیچ کس را