علامت بر سر راه من آورد

بکوی دوست می رفتم سحرگاه

بدیدم سایه افتاده بر راه

مرا آن یک نظر از خویشتن برد

نظر بر روی نامحرم که کردم

ز دست غیرت حق نیش خوردم

چرا عاشق چنین حیران نگردد