بدارش برکشیدند سنگساران

که جز گرد در جانان نگردد

کسی را کافتاب از در درآید

وجود ذره کی در چشمش آید

همی کردند هر سو سنگباران

ز دار و سنگ و رشته غم نمی خورد

سر موئی ز اناالحق کم نمی کرد