کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 45

به خودره رفتن نادیده جهلست

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

42
بگرد آسمان پیر گردی
#
43
جوانی کو ببوسد پای پیران
#
44
به پیری دست بوسندش امیران
#
45
به خودره رفتن نادیده جهلست
انتخاب‌شده
46
بره رفتن براه رفته سهلست
#
47
درخت بیشه میوه برنیاید
#
48
بود رعنا ولی خوردن نشاید
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 45 از «حکایت» است.