که موری اندرین ره نیست بیکار

بیندیش از جفای چرخ گردون

که تو روزی شوی هم خوار و محزون

اگر مرد رهی موری میازار

اگر دیوانه چون دیو خناس

سر چنگال داری همچو الماس

تو تا با ما کنی دعوی به مردی