سر و پایت برون هر سو بریده

مرا از دور رمزی می نمایند

مرا پیوسته درها می گشایند

نشینی بر سر پا سر کشیده

روا دای که رندان خرابات

برند از خون تو سازند طلسمات

ملوک ملک عالم چون سکندر