بمرغان گفت با عشقش گذارید

که او خود سوخت از درد محبت

سلیمانش اشارت دادو فرمود

کزین پس حال تو معلوم ما بود

چو تاب قوت نطقش ندارید

برون شد بلبل از پیش سلیمان

پی معشوقه خود تا گلستان