اگرچه جان ما می پی برد راه

که دانستست او را و که دیدست

ز کنه ذات او کس را نشان نیست

که هر چیزی که گوئی اینست آن نیست

ولیکن کنه او کی می برد راه

چو بی آگاهم از جانم که چونست

خدا را کنه چون دانم که چونست