دو عالم جمله در گفتار ماندند

برین درگه بزانو اندر آیند

زعجز خویش می گویی تو ای پاک

تویی معروف و عارف ما عرفناک

همه در پرده پندار ماندند

همی گویند ما در جست و جوئیم

ز دیری گاه مرد راه اوئیم