بآه بی دلی عالم بسوزی

زهی آیت که بنمایی چو خواهی

ز یک یک ذره خورشید الهی

زهی فرصت که درعالم فروزی

زهی شفقت که بر ما جاودانی

تودادی مادران را مهربانی

زهی مهلت که چون هنگام آید