کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

زفانش چون تواند شد ثناگوی

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    ثنائی نیست با ارباب بینش

    #
  2. 2

    سزای صدر و بدر آفرینش

    #
  3. 3

    چو می لرزد ز هیبت ایندعاگوی

    #
  4. 4

    زفانش چون تواند شد ثناگوی

    انتخاب‌شده
  5. 5

    چو نعمت ذات او بالای گفتست

    #
  6. 6

    زفان از کار شد چه جای گفتست

    #
  7. 7

    چه گویم من ثنای او خدا گفت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «المقاله الثانیه فی نعت رسول الله صلی الله علیه و سلم» است.