از آن این نکته بر انگشت پیچم

ز زیر پنبه خونین برون آر

حسابی گیر بر انگشت با خویش

که آن روز پسین آسان شود پیش

که جز تو هیچ کس ناید بهیچم

از آن انگشت بر حرفت نهادم

که توشاگردی و من اوستادم