دلت گر به درهای دریاستی

ورا گنج گاوان همی خواندند

چو گنجی پراگنده ای در جهان

میان کهان و میان مهان

ز دریا گهر موج برخاستی

ندانست کس در جهان کان کجاست

به خاکست گر در دم اژدهاست