سلامی و علیکی پیشش آورد

چو حق می دید کو می زد پر و بال

بدل داری سلامش گفت در حال

از آن حالت دمی با خویشش آورد

خطاب آمد که دع نفسک درون آی

ببی یسمع و بی ینطق برون آی

بخواه از آرزویی هست زودت