نگردد ملکت دریا مشوش

بلطفت جمله را حاجت روا کن

همه عالم کفی خاکند ای پاک

مده بر باد امید کفی خاک

که ریگی اندرین دریا بود خوش

چه کم گردد ز بحری بی کناره

که کاهی می کند در وی نظاره