اگر رحمت کنی بر خلق محشر

که ریگی اندرین دریا بود خوش

چه کم گردد ز بحری بی کناره

که کاهی می کند در وی نظاره

ازین دریا سر مویی شود تر

بگفت این و روان شد بلبل قدس

مشام جانش پر مشک از گل انس