ز روزنهای مشکاتی مشبک

الا ای جان و دل را درد و دارو

تو آن نوری که کم تمسه نارو

نشیمن کرده بر شاخی مبارک

تو در مصباح تن مشکوه نوری

ز نزدیکی که هستی دور دوری