چرا مغرور جای دیو گشتی

سرای هفت در را باز کن در

چو بگذشتی ز چار ونه بپرواز

ز خود بگذر بحق کن چشم خود باز

تو دیوانه شدی کالیو کشتی

چو میدانی که می باید شدن زود

نه خواهد نیز روی آمدن بود