که داند کین چه اسرار نهانست

که تا از صورت و معنی بگشتی

دران وادی که آنرا عشق نامست

مثالت پرده دنیا تمامست

سخن نیست این که نور عقل جانست

اگر چشم دلت گردد بدین باز

برون گیرد ز یک یک ذره صدراز