نظامش گفت این رکوه بزرگست

ز کویی زی نظام آورد آن پیر

که پر زر کن مکن زنهار تقصیر

که در من می افتد کویی که گرگست

ندارد گفت سودت پر زرش کن

مکن نیمه ولیکن تا سرش کن