مکن نیمه ولیکن تا سرش کن

نظامش گفت این رکوه بزرگست

که در من می افتد کویی که گرگست

ندارد گفت سودت پر زرش کن

گشادند آن دم از درجی یکی در

که تادر رکوه کردند اندکی زر

نه آن رکوه تهی بستد نه شد دور