ز تو زر هم برای تو پذیرم

که تا فرق ترا آرم نثاری

چو اندر خورد تو چیزی ندیدم

ز تو بر تو فشاندم وارهیدم

ز تو گیرم زر و بر تونگیرم

عزیزا چون تو نقد آن نداری

که سلطان را نثاری درخورآری