تو می خواهی که من باشی چنین خوش

بناموسی قوی می رفت آن شاه

یکی را دید خوش بنشسته در راه

بدوگفت ای نشسته بر زمین خوش

چنان گفتا که من روشن نباشم

من آن خواهم که اصلا من نباشم

هر آنگاهی که در تو من نماند