دوی در راه جان و تن نماند

چنان گفتا که من روشن نباشم

من آن خواهم که اصلا من نباشم

هر آنگاهی که در تو من نماند

اگر جان و تنت روشن شود زود

تنت جان گردد و جان تن شود زود

چو پشت آینه است آن تیرگی تن