عوان آنجا سگی خیزد چو آذر

که نتوان باد ریش آنجایگه برد

سی کاینجا بود در کین و در زور

کنندش حشر اندر صورت مور

سگ و بلعام در صورت برابر

یک آینه ست جسم و جان درویش

بحکمت می نماید از دو رویش