برانم که نندیشم از بیش و کم

ولیکن بدین نامه دلپذیر

که بنوشت با درد دل سام پیر

اگر چه مرا هست ازین دل دژم

بسازم برآرم همه کام تو

گر اینست فرجام آرام تو

تو یک چند اندر به شادی به پای