سرانگشت شه بگرفت محکم

که برگیر آنچ می خواهی ترا باد

که کردی ای گرامی جان من شاد

غلامش دست خود بگشاد از هم

که ما را کار با این اوفتادست

چه جوهر چه خزانه جمله یادست

چو تو هستی مرا دیگر همه هست