بآخر با سرآمد عجز و حیرت

بسی در وصف او تصنیف کردند

بسی با یک دگر تعریف کردند

هزاران قرن می کردند فکرت

زهی دریای پر در الهی

که ننشیند برو گرد تباهی

سخنها می رود چون آب زر پاک