که با تو بدین شادمانی زیند

به آواز ایشان شهنشاه جام

ز باده تهی کرد و شد شادکام

بدو گفت کاین دختران کیند

چنین گفت برزین که ای شهریار

مبیناد بی تو کسی روزگار

چنان دان که این دلبران منند