دلم تا کی بود در بند از تو

ریاضت می کشم جان می کنم من

سگی را بوک روحانی کنم من

مرا ای نفس عاصی چند از تو

تو شوم از بس که کردی سخره گیری

فرو ناید دو اشکم گر بمیری

عزیزا گر بمیرد نفس فانی