چو شد بیدار خواب از دیدگان رفت

که تا وقتی درآید کاروانی

درآمد کاروان و رفت چون دود

کجا آن خفته کر را خبر بود

بدو گفتند ای کر کاروان رفت

چرا خفتی که کرد آخر چنین خواب

که بگذشتند هم راهان و اصحاب