برون می آیی از یک یک خم دام

چنان خواهم که بر ترتیب اول

نداری یک نفس خود را معطل

ز رتبت سوی رتبت می نهی گام

نهادت پر گره بندست جان را

از آن جان می نبینی آن جهان را

نهادت پر گره کردند از آغاز