دل و جان را منور کن بعقبی

یقین می دان که راهی بی کرانست

رهی تیره چراغش نور جانست

برو برکش خوشی ناخن ز دنیا

اگر بی دانش از گیتی شوی دور

بماند چشم جان جاوید بی نور

جهان پاک را چشمی دگر دان