چون آن خوان کرم گسترده آمد

هر آن کس را که باید درگشادست

اگر تو بی گناهی گر گنه کار

بخوان بنشین که سلطان می دهد بار

همه کردار بد ناکرده آمد

مشو ای عاصی بیچاره نومید

که چون پیدا شود اشراق خورشید