تو با خود روی در روی آر تنها

سخن را در پس سرپوش میدار

زبان را از سخن چین گوش می دار

کسی را نیست فهم این سخنها

مشو رنجه ز گفت هر زبانی

یقین داری مرنج از هر گمانی

چو دریا در تغیر باش دایم