بدو گندم بداد از پیش من دور

تو گر چل حج بنانی می فروشی

قوی می آیدت چندین چه جوشی

که آدم هشت جنت جمله پر نور

نگه کن ای ز نامردی مرایی

که تا مردان کجا و تو کجایی

تو گویی من بگویم ترک این کار