فلک خواهی بنا خواهی بسر کرد

بتان را چشم پر درهم چو گوش است

تو هر جوری که می بینی شکی نیست

که آن از نه فلک خود ده یکی نیست

که این سرگشته با او سر بسر کرد

ز چشم من زمین زان لعل گیرد

که هر دم آسمانم نعل گیرد