جهانی را که درمانست حصه

شود ظاهر چو آید وقت فرمان

از آن از حد گذشت این قصه ما

که درد آمد ز قسمت حصه ما

نه حصه باشد آنجا و نه قصه

بدانستیم بی شبهت یقین ما

که خوش خواهیم بودن بعد ازین ما