که با خود راز خود می بازجویی

چه خواهی کرد گلخن جای تو نیست

قبای خاک بر بالای تو نیست

عزیزا جهد کن گر راز جویی

برون گیری زچندین پرده خود را

پدید آری بخاصیت خرد را

چو وقت خواب می آید فرازت